[ مقدمهء مصحّح ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم بعد الحمد و الصّلاة : در بهمن‌ماه 1333 شمسى اجزاء سه‌گانهء معارف بهاء ولد كه مجموعهء مواعظ و سخنان سلطان العلماء بهاء الدين محمد بن حسين خطيبى بلخى است انتشار يافت و نگارنده در مقدّمهء آن كتاب گفته بود كه جزو چهارم اين كتاب كه ظاهرا نسخهء منحصر بفرد است در كتابخانهء موزهء قونيه وجود دارد و در آن هنگام هنوز بدان نسخه دست نيافته بود و بدين سبب انتشار آن با سائر اجزا ميسّر نگرديد . پس از انتشار اجزاء سه‌گانهء معارف نگارنده همچنان همّت بر تحصيل نسخه‌يى از جزو چهارم مقصور مىداشت و پيوسته مىخواست تا بدان گنجينهء جواهر غيبى كه زادهء انفاس پاك مردى راهدان و روشن‌بين و خردمندى با فصاحت گفتار و صراحت بيان است دست يابد و خاطر سوخته را به بارقه‌يى از لوامع آن مخزن اسرار و مطلع انوار معرفت برافروزد و بسبب طبع و انتشار آن شعله‌يى حجاب‌سوز بر خزائن افكار و آثار مولانا جلال الدين محمّد بگستراند و بدين جهت از دانشگاه طهران در خواست تا نسخهء عكسى از اين كتاب فراهم كنند و به اختيار اين ضعيف بگذارند . اولياى دانشگاه طهران اجابت اين مسئول را به دانشمند محقّق جناب آقاى مجتبى مينوى كه در معرفى و عكس‌بردارى از نوادر نسخ خطى استانبول و قونيه منتى بزرگ بر اهل فضل خاصه بر دانشگاهيان دارند نوشتند تا هرچه زودتر نسخهء عكسى از جزو چهارم آماده كنند اين نسخه باهتمام و مراقبت آن دوست گرانمايهء فضل‌گستر در سال 1334 مهيّا گشت و به اختيار نگارنده گذاشته شد . نظر به اهميّت و قدم نسخه كه وصف آن بيايد اين ضعيف چندين بارش بخواند و برنج فراوان توانست معرفت گونه‌يى از مطالب پراكندهء كتاب حاصل كند و كلمات